علی اکبر کاوه

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1369 -1273 ش)، خطاط و ادیب. در شیراز به دنیا آمد. از كودكى به مشق خط پرداخت و از قطعات و آثار استادان پیشین، چون میرعماد، درویش عبدالمجید، كلهر و میر سید حسین خوشنویس باشى تمرین مى‏كرد سپس نزد استاد عماد الكتاب رفت و از او بهره‏مند شد و سرآمد شاگردان گردید. وى در 1298 ش وارد وزارت مالیه (دارایى) شد و در سمت منشى مخصوص وزیر، مشغول خدمت گردید. در 1310 ش به وزارت فرهنگ منتقل شد و سالهاى متمادى در دبیرستان‏هاى مختلف تهران به تعلیم شاگردان پرداخت. كاوه در نوشتن خط نستعلیق از خفى و جلى استادى تمام عیار بود و در سیاه مشق و شكسته نستعلیق مهارت داشت. ملك‏الشعراى بهار او را میرعماد عصر مى‏دانست. از شاگردان معروف او على منظورى، عبداللَّه فرادى، جهانگیر نظام العلماء و محمد سلحشور در خور ذكرند. از آثار وى كتابت: «گلچین اشعار صائب»؛ «آیات منتخبه‏ى قرآن»؛ «تعلیمات دینى»؛ «صرف و نحو»؛ «تاریخ ششم دبستانها و دبیرستانها».[1] خوشنویس. تولد: 1312 ق.، شیراز. درگذشت: 6 شهریور 1369، تهران. على‏اكبر كاوه، فرزند على‏محمدخان شیرازى، از كودكى به مشق خط پرداخت. سپس نزد استادانى به تكمیل هنر خود پرداخت. مدتى نیز نزد میرزا محمدحسین سیقى قزوینى (عمادالكتاب) به مشق و به ویژه خط نستعلیق پرداخت. استاد از سال 1298 به سمت منشى مخصوص وزیر در وزارت دارایى به خدمت مشغول شد و پس از چندى بر حسب دعوت یحیى قزاگزلو (اعتمادالدوله) وزیر فرهنگ وقت از وزارت دارایى به وزارت فرهنگ منتقل گردید و سالهاى متمادى در دبیرستان‏هاى تهران از قبیل: دارالفنون، ثروت، سیروس كالج، شاهدخت، شرف و علمیه به تعلیم خط اشتغال داشت تا اینكه بازنشسته گردید و مجددا بنابر تقاضاى اداره‏ى كل هنرهاى زیبا در كلاس آزاد خط هنرهاى زیبا به تعلیم نوآموزان هنر مشغول شد و نیز ایشان چندى در كلاس كارآموزى خط كه از طرف وزارت فرهنگ در عهد دكتر محمود مهران (وزیر فرهنگ وقت) تشكیل شده بود به تعلیم و تربیت مشغول بود. وى سالیان دراز به انجمن خوشنویسان ایران در تهران به تعلیم هنرجویان اشتغال داشت. از آثار خطى كه از وى به جاى مانده است مى‏توانیم به این عناوین اشاره كنیم: گلچین اشعار صائب؛ آیات منتخبه قرآن؛ تعلیمات دینى؛ صرف و نحو؛ تاریخ ششم دبستان‏ها و دبیرستان‏ها و غیره.