محمد نجفی کبیر قمی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ح 1369 -1290 ق)، فقیه، اصولى و مدرس. در قم به دنیا آمد. مقدمات و سطوح را نزد ملا محمد تقى نحوى و حاج شیخ محمد حسین قمى و معقول را در خدمت حكیم یزدى فراگرفت. آن‏گاه به تهران آمد و از محضر حاج شیخ فضل‏اللَّه نورى و آقا سید عبدالكریم گیلانى و حاج میرزا حسن آشتیانى و حاج شیخ على نورى و آقا میرزا محمود قمى بهره گرفت و فقه و اصول و حكمت را تكمیل كرد. پس از آن به نجف مهاجرت كرد و از حوزه‏ى درس آخوند خراسانى و علامه یزدى و آیت‏اللَّه حاج میرزا حسین خلیلى تهرانى استفاده نمود. در 1338 ق پس از نیل به درجه‏ى عالى اجتهاد به قم بازگشت و به تدریس و تربیت محصلین و دانشجویان علوم دینى همت گماشت. درس خارج فقه و اصولش مورد استفاده‏ى گروهى از فضلاء بود. او از طرف آیت‏اللَّه سید محمد كاظم یزدى مرجع در احتیاطات گردیده بود. وى در مناسبت‏هاى ویژه چون اعیاد و سوگوارى‏ها منبر مى‏رفت و به موعظه‏ى مردم مى‏پرداخت. در قم از دنیا رفت و در قبرستان شیخان به خاك سپرده شد. از آثارش: حاشیه بر «جواهر»؛ حاشیه بر «عروة»؛ «مشارق الشموس»، در اصول، تعلیقه‏اى بر «كفایة الاصول» آخوند خراسانى؛ «منتخب الرسائل».[1] مرحوم مبرور شیخ الفقهاء والمجتهدین حاج میرزا محمد كبیر قمى از آیات عظام و علماء كرام و مراجع والامقام شهرستان قم و حوزه علمیه بوده است. تولدش در سال 1290 قمرى در قم واقع شده و مقدمات و سطوح وسطى را خدمت مرحوم حاج شیخ محمد حسین قمى و معقول را خدمت مرحوم حكیم یزدى خوانده آنگاه به تهران مسافرت و از محضر مرحوم آیت‏اللَّه حاج شیخ فضل‏اللَّه شهید نورى و آیت‏اللَّه آقا سید عبدالكریم گیلانى استفاده نموده و پس از آن مهاجرت به نجف اشرف و از محضر مرحومین علمین آیتین آخوند خراسانى و علامه یزدى و آیت‏اللَّه حاج میرزا حسین خلیلى تهرانى استفاده نموده و در سال 1338 قمرى به قم مراجعت و به تدریس و تربیت عده‏اى از محصلین و طلاب و هم اقامه جماعت در مسجد امام علیه‏السلام پرداخته است. وى منبرى شیرین داشت و در منزل خود در اعیاد و سوگواریها منبر مى‏رفت و مردم را به موعظه حسنه خود بهره‏مند مى‏نمود. درس خارج فقه و اصولش مورد استفاده جمعى از فضلاء بوده و با حكماء و فلاسفه مخالفت علنى داشت و مانند مرحوم آیت‏اللَّه میرزا مهدى اصفهانى مشهد مى‏فرمود این فلسفه‏بافى‏ها مردم را از آل محمد صلوات اللَّه علیهم اجمعین و اخبار و احادیث اهل‏بیت دور ساخته است. در سال 1369 قمرى از دنیا رفت و در قبرستان شیخان جنب مقبره زكریا بن آدم اشعرى در مقبره خصوصى خود مدفون گردیده است. آثار قلمى ایشان از این قرار است 1- حاشیه بر جواهر 2- حاشیه بر عروه 3- مطالع الشموس در اصول 4- رساله‏هاى علمیه.