ابومسلم ابراهیم کجی بصری

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(292 -200 ق)، حافظ، محدث و مفسر. معروف به كجى و كشى. نسبتش به كج خوزستان مى‏رسد. مسند زمان خود و ساكن بغداد بود. از محمد بن عبداللَّه انصارى و عبدالرحمان بن حماد و ابوعاصم نبیل و عبدالملك بن قریب اصمعى و عبداللَّه بن رجاء و سلیمان بن حرب و ابوولید طیالسى و عبداللَّه بن مسلم قعنبى و عمرو بن مرزوق و سعید بن سلام عطار و سعید بن اوس انصارى و حجاج بن منهال انماطى و عثمان بن هیثم موذن و مسلم بن ابراهیم و عفان بن مسلم و عمرو بن حكام و محمد بن كثیر عبدى و جماعتى دیگر حدیث شنید. او در بغداد در رحبه‏ى غسان املاى حدیث مى‏كرد. در مجلس او حدود چهل هزار نفر دوات به دست براى ثبت حدیث شركت مى‏كردند و هفت نفر مستملى به ترتیب سخن او را به مستمعین دوردست مى‏رساندند. ابوالقاسم بغوى و ابوالقاسم طبرانى و اسماعیل بن محمد صفار و ابوبكر نجاد و ابوبكر شافعى و حبیب قزاز و ابوبكر قطیعى و قاضى ابواحمد عسال اصفهانى و احمد بن طاهر میانجى و ابوبكر آجرى و ابوسهل بن زیاد و محمد بن جعفر آدمى و عبدالباقى بن قانع و ابومحمد بن ماسى و دیگران از وى روایت كردند. در بغداد درگذشت و پیكرش به بصره منتقل و در همان جا به خاك سپرده شد. از آثارش: كتاب «السنن»؛ كتاب «المسند»؛ «ناسخ القرآن و منسوخه».