ابوحسین علی کسروی اصفهانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س سوم ق)، حافظ، فقیه شافعى، ادیب، نحوى و شاعر. اصل وى از اصفهان و ساكن بغداد بود. معلم هارون، فرزند ابوالحسن على بن یحیى بن ندیم، بود. او سپس به ابى النجم بدر معتضدى والى اصفهان، در زمان معتضد عباسى، پیوست. وى راوى شعر و تاریخ و سیر، و بر كتاب «العین» خلیل بن احمد مسلط بود. بین كسروى و ابن المعتز عبداللَّه نامه‏نگارى و مراجعات بسیار بوده است و اشعار زیادى را سروده به هم ارسال مى‏كردند. كسروى در عهد خلافت معتضد (289 -279 ق) از دنیا رفت. سال مرگ وى در «كشف الظنون» و «هدیة العارفین»، 330 ق ذكر شده است. از آثارش: «الخصال»، مجموعه‏اى از اشعار و حكم و امثال؛ «الاعیاد و النواریز»؛ «تأویل الاحادیث المشكلات الواردة فى الصفات»؛ «مراسلات الاخوان و محاورات الخلان»، كه در «هدیة العارفین»، «مجاوبات الخلان» ذكر شده است.