ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1017/ 1016 ق)، خطاط و شاعر. اصل وى از زاوه (تربت حیدریه) خراسان بود كه در مشهد رضوى نشو و نما یافت. در عنفوان جوانى به اتفاق مولانا نوعى خبوشانى از خراسان به هند رفت و مدت مدیدى در دكن بود و تحت ملازمت خان خانان قرار گرفت و منشى درگاه شاهزاده دانیال بن اكبر شاه شد و قصایدى در مدح آن شاهزاده گفت. وى همواره با مولانا ملك قمى، ظهورى ترشیزى، شكیبى اصفهانى، انیسى شاملوى هروى و دیگران هم‏صحبت بود. مدتى نیز تحت ملازمت نواب سید یوسف خان مشهدى به سر برد. كفرى در نوشتن خط شكسته مهارت داشت. وى در برهانپور درگذشت. صاحب «الذریعه» سال وفات او را به اشتباه 1077 ق ذكر كرده است.