ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد ششم)
(وف 1337 ق)، عالم دینى و فقیه. اصل وى از روستاى سعیدآباد گلپایگان است. او از خواص شاگردان و ملازمان آیت‏اللَّه میرزا حبیب‏اللَّه رشتى در نجف بود. پس از درگذشت استادش، وى در 1314 ق، به تهران آمد و سالها به انجام وظایف دینى مشغول بود. او در اواخر عمر در مشهد مجاور گردید و در همان جا درگذشت. از آثارش شرح «نجاة العباد» مى‏باشد.[1] شیخ جعفر گلپایگانى از اجلاء علماء آن سامان از قریه سعیدآباد و شاگردان میرزا حبیب‏اللَّه رشتى و مجاورین آستان قدس رضوى بوده و در سال 1337 ق وفات نموده.