محمد تقی گلپایگانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1298/ 1292 -1218 ق)، عالم دینى، فقیه، حكیم، طبیب، فیلسوف، مجتهد، عارف و زاهد. در 1258 ق به نجف رفت و در محضر شیخ محمد حسن نجفى، صاحب «جواهر»، و شیخ على كاشف الغطاء و سید ابراهیم قزوینى و شیخ مرتضى انصارى و حجت‏الاسلام بروجردى تلمذ نمود. در زمان خودش، در نجف، كسى در حكمت و رشته‏هاى متنوع آن، برتر از او نبود. وى استاد صاحب «التكمله» در علم الهى است. در نجف درگذشت و همان جا به خاك سپرده شد. او كتاب‏هاى بسیارى در حكمت، طب و فقه تصنیف كرد. از آثارش: شرح «اصول الكافى»؛ شرح «الرسالة الذهبیة»؛ منتخب «احیاء العلوم»؛ منتخب «امل الآمل»؛ منتخب «جامع السعادات»؛ منتخب «شرح الهدایة»؛ منتخب كتاب «السماء و العالم»؛ منتخب «الكشكول»؛ منتخب «الملل و النحل»؛ مختصر «مسكن الشجون»؛ رساله‏اى در علم كلام؛ رساله در علم كیمیا؛ «حاشیه»، در طب.