عبداللَّه گلپایگانی نجفی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1327 -1285 ق)، عالم دینى و فقیه. مقدمات را در اصفهان فراگرفت. سپس به نجف رفت. او از خواص شاگردان آخوند ملا محمد كاظم خراسانى، صاحب «كفایة الاصول»، بود كه از محضر استاد بهره‏ها برد و بحث استاد را براى شاگردان تقریر مى‏كرد. او خود مستقلا حوزه‏ى درسى داشت كه عده‏اى از فضلا در آن شركت مى‏كردند. وى در نجف به بیمارى سل درگذشت و در وادى السلام دفن شد. از آثارش: «التبر المسكوك فى حكم اللباس المشكوك»؛ «فصل القضاء لانتصار الرضا»، در انكار معانى مجازى؛ «تقریرات» استادش، در فقه و اصول.[1] شیخ عبداللَّه گلپایگانى متولد 1285 و متوفى 1327 ق عالمى جلیل و فقیهى متجر و محققى فاضل از شاگردان بزرگ و مخصوص علامه خراسانى آخوند ملا محمدكاظم صاحب (كفایه‏الاصول) و مقررین درس او و صاحب آثار گرانقدرى مانند (التبر المسكوك فى حكم اللباس المشكوك) و (فصل القضاء الانتصار الرضا) در انكار معانى مجازیه بوده است.