گلشنی کاشانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 974 ق)، خطاط و شاعر. وى دایى امیر معزالدین محمد كاشانى (م 995 ق) بود. در ابتدا داراى شغل مشك فروشى و مكتبدارى بود و در سرودن شعر و مثل گویى مهارت داشت و خط نستعلیق را خوب مى‏نوشت. وى در غزل از طوسى و سیفى بخارى (م ح 909 ق) پیروى مى‏كرد. او بعد از كنار گذاشتن شغل مكتبدارى به سیر و سیاحت پرداخت و به قصد تجارت در زمان همایون شاه (963 -937 ق) به هند رفت و در آنجا مریدان زیادى به دست آورد. وى بعد از مراجعت به وطن، به زیارت عتبات عالیات رفت و در بازگشت مدتى در شوشتر ماند و به آورده‏ى «خلاصة الاشعار» پس از چندى دوباره به هند بازگشت و در همان جا درگذشت. صاحب «الذریعه» گلشنى شیرازى خطاط مكتبدار را به احتمال زیاد با صاحب عنوان یكى مى‏داند، گرچه در «فرهنگ سخنوران» گلشنى مشك فروش از گلشنى مكتبدار و گلشن كاشى از شیرازى جدا آورده شده است.