ابوسعید محمد گنجرودی نیشابوری
ملیت : ایرانی
-
قرن : 5
منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(بعد از 453 -360 ق)، فقیه، مسند، نحوى، ادیب، طبیب و شاعر. اهل نیشابور و مسند خراسان بود. در بغداد بزرگان علم نحو را درك كرد. او از ابوعمرو محمد بن احمد بن حمدان و ابوسعید عبداللَّه بن محمد رازى و حسینك بن على تمیمى و شافع بن محمد اسفراینى و ابوبكر بن مهران مقرى و حافظ ابواحمد حاكم نیشابورى و ابوحسین بن دهثم و محمد بن بشر بصرى و ابوبكر محمد بن محمد طرازى و احمد بن محمد بالوى و احمد بن حسین مروانى و همطبقهى آنها حدیث شنید. او گذشته از علوم اسلامى در طب و سواركارى و به كار بردن سلاح مهارت داشت و به نیكویى شعر مىسرود. اسماعیل بن عبدالغافر و ابوعبداللَّه محمد بن فضل فراوى و هبة اللَّه بن سهل سیدى و تمیم بن ابوسعید جرجانى و زاهر بن طاهر حامى و عبدالمنعم بن ابوالقاسم قشیرى و ابوسعد بن ابوصادق متطیب و ابوبكر احمد بن حسین بیهقى در نیشابور، مرو و اصفهان از وى حدیث شنیدند.
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}