محمد لاکانی رشتی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(تو 1331 ق)، عالم دینى، فقیه، مجتهد و مدرس. در نجف به دنیا آمد. در 1341 ق به همراه پدرش به ایران آمد و در رشت سكنى گزید. پس از فراگیرى مقدمات و نیز تحصیلات جدید، سطوح را نزد پدرش و شیخ حسن رشاد و شیخ ابوطالب شفتى و شیخ احمد طاهرى فراگرفت. سپس به قم رفت و از محضر آیت‏اللَّه سید احمد خوانسارى و آیت‏اللَّه شیخ مهدى مازندرانى و آیت‏اللَّه سید محمد حجت و آیت‏اللَّه سید صدرالدین صدر استفاده نمود. در 1363 ق به قصد زیارت به عراق رفت و در نجف از محضر آیت‏اللَّه سید ابوالحسن اصفهانى و آیت‏اللَّه شیخ ضیاءالدین عراقى بهره برد و از آنها به دریافت اجازه‏ى اجتهاد نایل شد. سپس به قم بازگشت و به تدریس و تألیف پرداخت و خود از مباحث آیت‏اللَّه بروجردى استفاده نمود. در 1370 ق به قصد زیارت به مكه و مدینه و عتبات رفت و در بازگشت از سفر به علت بیمارى پدرش در رشت سكنى گزید و به اقامه‏ى جماعت، تدریس و انجام امور دینى اشتغال یافت. از آثار وى: شرح مباحث «الفاظ» و «برائت» از «كفایة الاصول» آخوند خراسانى؛ شرح «رسائل» شیخ انصارى؛ شرح «مكاسب» شیخ انصارى؛ رساله‏اى در «استصحاب»؛ رساله‏اى در «اعتقادات»؛ رساله‏اى در «علم اخلاق»؛ رساله‏اى در «علم درایه»؛ رساله‏اى در «نفس»؛ رساله‏اى در «قاعده‏ى لا ضرر»؛ رساله‏اى در «قواعد فقهیه و اصولیه»؛ رساله‏اى در «اقتباسات آخوند خراسانى از دیگران»؛ رساله‏اى در «جمع بین الرأیین» (اصالة الماهیة و الوجود).[1] سید محمود ضیابرى فرزند عالم جلیل آقا سید مهدى موسوى از علماء معاصر رشت است كه در سال 1307 ق در قریه ضیاءبر كه در چهل و هشت كیلومترى رشت قرار دارد تولد یافته و در تحت تربیت مرحوم والدش پرورش و در سال 1314 ق در سن 7 سالگى نزد ملا كاظم مكتب‏دار محل قرائت قرآن و خواندن را آموخته و در همان محل صرف میر و تصریف را از آخوند ملاعلى فراگرفته و براى ادامه تحصیل به رشت و دو سالى در مدرسه حاج سمیع و پس از آن در مدرسه مستوفى ادبیات را نزد فضل‏اللَّه در مدرسه خوانده و سطوح وسطى را در خدمت مرحوم حاج شیخ حسن كوچصفهانى و مرحوم آیت‏اللَّه حاج شیخ محمد زاهد استفاده نموده و در سال 1338 قمرى به نجف اشرف مهاجرت و سطوح عالى را از فضلاء گیلانى مقیم نجف تعلیم گرفته و از درس خارج مرحوم آیت‏اللَّه شیخ‏الفقهاء آقاى شریعت اصفهانى و آیت‏اللَّه آقا ضیاءالدین عراقى و آیت‏اللَّه العظمى اصفهانى و آیت‏اللَّه نائینى قدس اللَّه اسرارهم استفاده نموده و در سال 1313 شمسى براى زیارت حضرت ثامن‏الائمه علیهم‏السلام به ایران وارد و پس از تشرف به مشهد مقدس به رشت عزیمت نموده و چند ماهى در قریه ضیابر توقف و به تبلیغ پرداخته و بعد از آن مراجعت به نجف و به زیارت بیت‏اللَّه‏الحرام مشرف و پس از بازگشت در مدرسه قزوینى‏هاى نجف به تدریس سطوح وسطى پرداخته و در سال 1320 شمسى براى گذرانیدن ایام تابستان به همدان آمده و چون مصادف با جنگ جهانى دوم بود ناگزیر به گیلان عزیمت و رحل اقامت به رشت انداخته و بدواً در مسجد خمیران و مسجد چهل تن و مسجد مرحوم حاج محمدكریم به اقامه جماعت و ارشاد مردم اشتغال تا در سال 1328 شمسى پس از فوت مرحوم عالم ربانى آیت‏اللَّه حاج سید مهدى رودبارى براى اداره امور حوزه علمیه رشت و تربیت طلاب و محصلین به مسجد جامع كاسه‏فروشان و مدرسه مهدویه منتقل و به وظائف دینى و روحى از اقامه نماز جمعه و جماعت و تدریس و قضاء حوائج و رفع خصومات و حل و فصل قضایا و توجه و دستگیرى از مساكین و عجزه و تأسیس مساجد و تعمیر مدارس و ایجاد كتابخانه و ابنیه خیریه و غیره اشتغال دارد.