ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1351 -1274/ 1269 ق)، عالم دینى، فقیه اصولى، مرجع تقلید و شاعر. در تبریز به دنیا آمد. پس از فراگیرى مقدمات در نوزده سالگى به همراه برادرش، میرزا محسن مجتهد، به نجف رفت و از محضر ملا محمد فاضل ایروانى و شیخ محمدحسن مامقانى و ملا محمد فاضل شرابیانى و شیخ هادى تهرانى و در كربلا از محضر ملا حسین فاضل اردكانى استفاده نمود. تا در فقه و اصول برآمد. در 1311 ق به تبریز بازگشت و مرجعیت دینى مردم را عهده‏دار شد و به تدریس فقه و اصول پرداخت. در اواخر عمر پس از كوشش بسیار براى رهایى شیخ محمدتقى بافقى از زندان رضا شاه مسافرتى به سنندج كرد و مورد تكریم بیش از حد عام و خاص اهل سنت قرار گرفت. بعد از اقامت كوتاهى در آنجا به قم رفت و چند سالى در آنجا ماند و در همان جا درگذشت. آیت‏اللَّه كبیر بر وى نماز خواند و در رواق حضرت معصومه (ع) دفن شد. از آثارش: «المقالات الغرویه» یا «المقالات الغریة»، در مباحث الفاظ، در اصول؛ «كتاب الصلاة»؛ شرح «تبصره» علامه حلى؛ «الفوائد»، در مسائل متفرقه فقه؛ «طریق النجاة»؛ «رسالة فى المشتق»؛ رساله‏اى در «شرائط العوضین»؛ حاشیه بر «وسیلة النجاة»؛ حاشیه بر «منهج الرشاد»؛ «واجبات الاحكام»، رساله عملیه؛ «دیوان» شعر.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر