ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1001 ق)، عالم امامى، فقیه و متكلم. معروف به امیر سید حسین مجتهد. دخترزاده‏ى محقق كركى بود. در عصر شاه طهماسب صفوى از جبل عامل به ایران آمد و مدتى در قزوین سكونت داشت. به دستور شاه عباس اول به اردبیل رفت و شیخ‏الاسلام آنجا گردید. شیخ شمس‏الدین محمد بحرانى از شاگردان او مى‏باشد. در اردبیل به بیمارى طاعون درگذشت. پیكرش به عتبات حمل و در آنجا دفن شد. از آثارش: «دفع المناواة»؛ «ایمان ابى‏طالب»؛ «رفع البدعة»؛ «سیاده الاشراف» یا «السید و السیادة» یا «تحقیق معنى السیادة»؛ «تبصرة المؤمنین»؛ «تذكرة الموقنین»، در اصول دین و عقاید؛ «تفسیر آیة احل لكم الطیبات»؛ حاشیه بر «صحیفه» و شرح آن؛ حاشیه بر «عیون اخبار الرضا»؛ «دعامة الخلاف»؛ شرح «روضه» كافى؛ «التوحید»؛ «النیة»؛ «النفحات القدسیة»؛ «النفحات الصمدیة»؛ «الرسالة الطهماسبیة»، در امامت.