ملیت :  ایرانی   -  قرن : 9 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(ز 909 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به مجنون. نام اصلى وى را نه خودش نوشته و نه تذكره‏نویسان ذكر كرده‏اند. متأخرین او را با میر على هروى خلط كرده و نامش را على دانسته‏اند. اصل او را بعضى هروى و بعضى مشهدى گفته‏اند و لذا به مجنون هروى و مجنون مشهدى نیز معروف است. مسلم این است كه خود و پدرش در هرات مى‏زیسته و از خوشنویسان و معاریف این شهر بوده‏اند. مجنون نستعلیق را نزد پدر یاد گرفت و گاهى به دست چپ كتابت مى‏كرد و گاهى نیز كلمات را از چپ به راست و وارونه مى‏نوشت و به همین دلیل به مجنون چپ نویس معروف بود. وى مخترع خطى است كه از تركیب كلمات آن صورت انسان و حیوان به هم مى‏رسید و آن را توأمان نام نهاده بود. از تألیفات وى دو رساله‏ى منظوم با عنوان «رسم الخط» و «قواعد خطوط» و یك رساله‏ى منثور، به نام «خط و سواد» را مى‏توان نام برد. از خطوط وى: یك قطعه از مرقع بهرام میرزا، به قلم نیم دو دانگ خوش، با رقم: «مشقه مجنون الرفیقى»؛ یك قطعه از چپ نوشته شده (وارونه)، به قلم سه دانگ متوسط، با رقم: «لشاعر مجنون، حرره فى سنه‏ى 902»؛ یك نسخه «غزلیات» جامى كه داراى سرلوحه و جداول مذهب است. صاحب «پیدایش خط و خطاطان» گوید كه وى در زمان غازان خان (703 -694 ق) و در خدمت او مى‏زیست كه به آورده‏ى بیانى در «احوال و آثار خوشنویسان» سهو فاحش است.