ملیت :  ایرانی   -  قرن : 12 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1148 ق)، فقیه، عالم دینى و مدرس. ملقب به نایب‏الصدر یا نایب الصدارة (در آستان قدس رضوى). مقام شیخ الاسلامى مشهد و نیز مدرسى آستان قدس رضوى را در روزگار شاه سلطان حسین صفوى رضوى را در روزگار شاه سلطان حسین صفوى (1135 -1105 ق) بر عهده داشت. وى در فقه و كلام و حكمت متبحر بود. شیخ عبدالنبى قزوینى از شاگردان اوست. از آثارش: «اصول العقائد الاسلامیة» و شرح آن موسوم به «فوائد العلیة»، كه به احتمال زیاد همان «القواعد و الفوائد الحكمیة و الكلامیة» یا «الفوائد الكلامیة»، در چهل هزار سطر، كه مؤلفش در نگارش آن به هیچ كتابى مراجعه نداشته و همه آن را از خود و محفوظاتش نوشته است؛ رساله‏اى در «حرمة صلاة الجمعة» یا «تحریم صلاة الجمعة»، در زمان غیبت. در «ریحانة الادب» و «اعیان الشیعه» كتاب «الفیروزجة الطوسیة فى شرح الدرة الغرویة» شیخ محمد مشهدى، به اشتباه به صاحب عنوان نسبت داده شده است.