ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(تو 1330 ق)، عالم دینى، فقیه، اصولى، مدرس و مجتهد. در نجف به دنیا آمد. مقدمات، سطوح و حكمت را از آیت‏اللَّه آقا سید حسین بادكوبه‏اى و آیت‏اللَّه ایروانى و آیت‏اللَّه سید محمود شاهرودى فراگرفت. آنگاه به ایران آمد و در قم سطوح را در محضر برادرش آیت‏اللَّه سید شهاب‏الدین مرعشى نجفى تكمیل نمود. سپس به نجف بازگشت و درس خارج را از آیت‏اللَّه اصفهانى و آیت‏اللَّه نایینى و آیت‏اللَّه آقا ضیاءالدین عراقى فراگرفت تا به مدارج عالیه‏ى اجتهاد رسید و از آنها به دریافت اجازه نایل آمد. او سالها در نجف به تدریس فقه و اصول پرداخت. در مسافرتى كه به قصد زیارت حضرت امام رضا (ع) به ایران آمد، به اصرار علما و مردم تبریز در آن شهر سكنى گزید و به اقامه‏ى جماعت و انجام امور دینى پرداخت. از آثارش: «شمس الضحى»، در مناقب ائمه (ع)؛ «روضة الاحباب»؛ «كشكول»؛ «ریاض الصالحین»؛ «تقریرات» استادش آیت‏اللَّه نایینى در «خیارات».