ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 340 ق)، فقیه شافعى. نسبتش به مرو شاهجان مى‏رسد. درب مروزى بغداد منسوب به اوست. وى شیخ شافعیان بغداد بود. فقه را از ابوالعباس بن سریج و ابوسعید حسن بن احمد اصطخرى و عبدان مروزى فراگرفت و در این رشته متبحر شد. او پس از ابن‏سریج ریاست شافعیان بغداد را داشت و مدتها عهده‏دار تدریس و منصب افتا بود. ابن‏خلكان گفته كه ابوبكر بن حداد، صاحب «الفروع» در فقه، شاگرد ابواسحاق مروزى است، در صورتى كه ذهبى ازاین گفته تعجب مى‏كند و مى‏گوید شاید همنشین و هم‏صحبت با وى بوده و الا ابن حداد مسن‏تر از اوست. به هر حال ابواسحاق مروزى از بزرگانى است كه پیشگامان حدیث به وى استناد كرده‏اند. در اواخر عمر به مصر رفت و در همان جا درگذشت و در قبه‏ى امام شافعى به خاك سپرده شد. از آثارش: شرح «مختصر المزنى»؛ «الفصول فى معرفة الاصول»؛ «الشروط و الوثائق»؛ «الوصایا و حساب الدور»؛ «الخصوص و العموم».
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / فقه-اصول فقه