ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 211/ 210 ق)، فقیه حنفى و محدث. اهل كرمان و ساكن مرو بود. وى در حدیث ثقه بود. چندین بار به بغداد رفت و در آنجا حدیث روایت كرد. از محمد بن حسن شیبانى فقه آموخت. از منصور بن عبدالحمید و مالك بن انس و محمد بن عبدالرحمان بن ابى‏ذئب و سفیان ثورى و شعبة بن حجاج و لیث بن سعد و قیس بن ربیع و یعقوب قمى و حماد بن سلمه و ابوحمزه سكرى و اسماعیل بن عیاش و نوح بن ابى‏مریم و خارجة بن مصعب و بقیة بن ولید حدیث شنید. سعید بن سلیمان سعدویه و احمد بن حنبل و زهیر بن حرب و ایوب بن حسن و على بن حسن هلالى و حسین بن حسن مروزى و محمد بن عبدالرحمان سعدى از او حدیث شنیدند. مأمون او را به خویش نزدیك و به وى پیشنهاد منصب قضا كرد اما وى نپذیرفت. در نیشابور درگذشت و در باب معمر دفن شد. از آثارش: «نوادر»، در فروع.
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / قرآن مشاهیر / عالمان و دانشمندان / فقه-اصول فقه