ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 292 ق)، حافظ، محدث و قاضى. نسایى او را در حدیث ثقه مى‏داند. اصلش از مرو و قاضى حمص و دمشق بود. از على بن جعد و ابونصر تمار و كامل بن طلحه و ابراهیم بن حجاج سامى و یحیى بن معین و احمد بن حنبل و صالح بن مالك خوارزمى و زهیر بن حرب و ابوربیع زهرانى و حكم بن موسى و عبیداللَّه قواریرى و منصور بن ابى‏مزاحم و سوید بن سعید حدیث روایت كرد. ابوعبدالرحمان نسایى و ابوالقاسم طبرانى و ابوعبداللَّه بن مروان و ابواحمد بن ناصح و ابوعلى ابن معروف و محمد بن احمد عسكرى و احمد بن عبید حمصى و ابوعوانه و ابوجوصا از او روایت كردند. در دمشق درگذشت. از وى تصانیف سودمند و مسانید برجا ماند. از آثارش: كتاب «العلم»؛ كتاب «الجمعة»؛ «مسند عائشة»؛ «مسند ابى‏بكر الصدیق»؛ «مسند عثمان».