ابوعبداللَّه نعیم مروزی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 3
منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 229/ 228 ق)، فقیه، حافظ و محدث. در مرو شاهجان به دنیا آمد. ساكن مصر بود. بعدها به بغداد و از آنجا به سامرا رفت. وى حسین بن واقد مروزى را ملاقات كرد. از ابوحمزه سكرى و هشیم و ابوبكر بن عیاش و ابراهیم بن طهمان و فضل بن موسى سینانى و فضیل بن عیاض و عبداللَّه بن مبارك و عیسى بن عبید و سفیان بن عیینه و حفص بن غیاث و عبدالعزیز دراوردى و معتمر بن سلیمان و ابوداوود طیالسى و جریر بن عبدالحمید و ابراهیم بن سعد حدیث شنید. بخارى و یحیى بن معین و ابوحاتم رازى و احمد بن منصور رمادى و عبید بن شریك بزاز و ابواسماعیل ترمذى و یعقوب فسوى و احمد بن یوسف سلمى و اسماعیل بن سمویه و بكر بن سهل دمیاطى و حمزة بن محمد بن عیسى كاتب و جماعتى از وى روایت كردند. در سامرا در زندان معتصم درگذشت. او اول كسى است كه «مسند» در حدیث را گردآورى كرده است. از آثارش «الفتن و الملاحم» است. در «هدیة العارفین» به نقل از صاحب «عیون التواریخ» از ابن حنبل آمده است كه نعیم بن حماد سیزده كتاب در رد جهمیه و كتابى در رد ابوحنیفه و محمد بن حسن شیبانى داشته است.
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}