ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(495 -436 ق)، طبیب و حكیم. وى از اطباى بیمارستان عضدى و طبیب مخصوص ركن‏الدوله و معاصر المقتدى بامراللَّه و پسرش، المستظهر بالله، از خلفاى عباسى، و حكیم‏باشى آنان بود. او از شاگردان ابوالعلاء بن تلمیذ، ابوالفضل كتیفات و عبداللَّه كاتب بود. در «عیون الانباء فى طبقات الاطباء» از «الشامل فى الطب» ابوالخطاب نقل شده كه علم طب در آن عصر به ابوالحسن سعید بن هبة اللَّه منتهى مى‏شده است. وى در بیمارستان عضدى مسئول مداواى بیماران و بویژه بیماران صفراوى بود. از آثارش: «المغنى فى الطب»، كه براى المقتدى بامراللَّه نگاشت؛ «مقاله‏اى در توصیف و كیفیت تركیب داروها»؛ «كتاب خلق الانسان»؛ كتابى درباره‏ى «یرقان»؛ «مقاله‏اى در تحدید مبادى الفاظ در گفتارها و شماره‏ى آنها و جوابهایى كه در مسائل طبى از او پرسیده‏اند»؛ «كتاب الاقناع»، در طب؛ «التلخیص النظامى»؛ «مقاله در بیان حدود و فروق»؛ «مقاله در تركیب داروها».