معزالدین تبریزی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف 1183/ 1182 ق)، شاعر. در عباس‏آباد اصفهان ساكن بود. نیاكانش در خدمت سلاطین صفویه به عزت مى‏زیستند. هنگام فوت پدر شش ساله بود و در خدمت میرزا ابوسعید تحصیل كمالات مى‏كرد. پس از آن از محضر آخوند شفیعاى طالقانى بهره برد. بعضى از تذكره‏ها بر این عقیده‏اند كه وى با ابراهیم شاه، برادرزاده‏ى نادر شاه، میانه‏ى خوبى نداشت و وقتى كه او به سلطنت رسید، معز به شیراز فراركرد. بعضى دیگر گفته‏اند كه بین معز و ابراهیم شاه دوستى دیرینه‏اى وجود داشت و ابراهیم شاه زمانى كه در تبریز بر تخت سلطنت نشست، كلیه امور مربوط به ممالك عراق و فارس را به میرزا معزالدین كه در اصفهان بود سپرد. بعد از انقراض ابراهیم شاه، معزالدین به دلیل دشمنى و حسادت عده‏اى به شیراز رفت و در آنجا مورد توجه و احترام ابوالحسن، حاكم شیراز قرار گرفت. معز به دلیل اشتیاق به سیر و سیاحت به هند رفت و در بعضى از شهرهاى آن به سیاحت پرداخت. او در اورنگ‏آباد درگذشت. از آثارش: «دیوان» شعر.