منهی زواره ای

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س دهم ق)، شاعر. از سادات زواره، از توابع اردستان، بود. از معاصرین صادقى كتابدار و درشعر از شاگردان حاتم كاشى (م 997 ق) به شمار مى‏رفت. وى در زمان اكبرشاه (1014 -963 ق) به هند رفت و در زمان شاهزادگى جهانگیر شاه در ملازمت و تربیت او ترقى پیدا كرد. تقى‏الدین اوحدى گوید كه قبل از آنكه منهى به هند برود او را در اصفهان ملاقات كرده و قریب شش هزار بیت از اشعار او را دیده است. وى عاقبت به دست راهزنان به قتل رسید. از آثارش: «دیوان» شعر. از اوست: گر عمر خضر، در گرو بار منت است منت نمى‏كشیم و تمنا نمى‏كنیم