محمدحسین ناجی اندجانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(و ف 1126 ق)، شاعر، متخلص به ناجى. اصل وى از اندجان قزوین بود. در شاه جهان آباد هند به دنیا آمد و در همان جا نشو و نما یافت تا در علوم رسمى و نظم و نثر متبحر گشت. ناجى داراى خطى خوش بود و نستعلیق، نسخ و شكسته را نیكو مى‏نوشت. وى در زمان اورنگ زیب (1119 -1069 ق) سمت منشى‏گرى او را داشت. بعد از آن به تولیت مزار خواجه قطب‏الدین بختیار كاكى مأمور شد. ناجى بعد از مدتى دوباره از دكن به شاه جهان آباد رفت. در زمان فرخ سیر (1131 -1124 ق) به منصب هفت صدى و دیوانى گوالیار و پس از چندى به خدمت میر بحرى بنگاله مأمور شد و در همان جا درگذشت. صاحب تذكره‏ى «روز روشن» محل تولد وى را دهلى آورده و صاحب «فرهنگ سخنوران» ناجى شیرازى را به ناجى اندجانى ارجاع داده است. از آثار وى: «دیوان» شعر.