ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س یازدهم ق)، شاعر، متخلص به ناظم. در هرات به دنیا آمد و در همان جا نشو و نما یافت. در خدمت فصیحى هروى فن شاعرى آموخت، وى پس از كسب دانش و ادب به دربار حسن خان شاملو، بیگلربیگى خراسان پیوست و طرف توجه و عنایت خاص عباسقلى خان، پسر حسن خان كه از طرف شاه سلیمان (1105 -1077 ق) بیگلربیگى اصفهان بود، قرار گرفت و تقرب و اعتبار بسیار پیدا كرد و به دعوت و تشویق خان مذكور به نظم یك مثنوى به نام «یوسف و زلیخا» پرداخت. وى معاصر نصرآبادى (ز 1083 ق) بود و با او مكاتبه داشت. دكتر صفا در حاشیه «تاریخ ادبیات در ایران» به نقل از داوودقلى آورده كه ناظم در 1076 ق، یعنى یك سال قبل از اتمام كتاب «قصص الخاقانى»، شصت ساله بوده است. شیرعلى خان لودى، صاحب «مرآةالخیال»، گوید كه چندى با برادرانش در جهانگیرنگر كه ناظم در آنجا عزلت گزیده بود، شاگردى او را كرده و مختصرى از مقدمات را نزد وى آموخته است و در ادامه آورده كه ناظم در 1068 ق درگذشته است. در «الذریعه» نیز تاریخ فوت وى 1072 یا 1081 ق ذكر شده است. ناظم علاوه بر سرودن قصیده، غزل و مثنوى در ساختن معما نیز مهارت داشت. از آثارش: مثنوى «یوسف و زلیخا»، به تقلید از «یوسف و زلیخا» جامى و بر همان وزن، كه در 1058 ق آغاز و در 1062 یا 1072 ق پایان یافته است؛ «دیوان» شعر.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر