عبدالوهاب نجدی یزیدی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1022 ق)، شاعر، متخلص به نجدى. از سادات یزد و در علم عروض و قافیه استاد بود. در اوایل در یزد و كرمان به سر مى‏برد و در اواخر عصر صفویه در زمان اكبر شاه (1014 -963 ق) چند بار به هندوستان مسافرت كرد و پس از سالها سفر به ثروت فراوانى دست یافت. مدتى در هند ساكن بود تا اینكه از راه دریا به جانب فارس و از آنجا به كاشان رفت و مدتى در كاشان با شاعران آنجا مشاعره داشت. وى با صادقى كتابدار (م 1018/ 1017 ق) نیز معاصر و معاشر بوده است. در «كاروان هند» به نقل از تقى‏الدین اوحدى آمده كه نجدى مدتى در هند بوده و یاران او را در 1022 ق به سن هفتاد سالگى دیده بودند. «فرهنگ سخنوران» صاحب ترجمه را تحت دو عنوان ذكر كرده است. اشعارى از وى در تذكره‏ها آمده است.