ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س یازدهم ق)، شاعر، متخلص به نجیب. پدرش در اصفهان شغل بزازى داشت. او دو سال قبل از تحریر «تذكره‏ى نصرآبادى» (تألیف شده در 1083 ق) به اصفهان رفت و در محله‏ى خان كاشیان به شغل بزازى مشغول شد، ولى طبع شاعرى وى باعث شد كه آن حرفه را كنار بگذارد. به آورده‏ى صاحب تذكره‏ى «روز روشن» وى در زمان شاه سلطان حسین صفوى به دربار راه یافت و مورد احترام قرار گرفت و از طرف او ملقب به ملك‏الشعراء گردید. نجیب در اصفهان درگذشت. اشعارى از وى در تذكره‏ها آمده است. از اوست: جور فلك كشد دلم، گر ز غمت رها شود دانه ز برق چون رهد، طعمه آسیا شود
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر