حسین ندیم فسایی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(ز 1305 ق)، شاعر، متخلص به ندیم. ملقب به سیف‏السادات. وى ابتدا پرتو و بعدها ندیم تخلص مى‏كرد. از سادات دشتكى شیراز بود و در فسا زندگى مى‏كرد. به علت از دست دادن والدین در كودكى، از تحصیل بازماند. او در بیست سالگى به شیراز رفت و در مدرسه‏ى سید امیرمحمد به تحصیل پرداخت و سپس از خادمان ظل‏السلطان، حاكم فارس شد و پس از مدتى به رتبه‏ى ندیمى ارتقاء یافت و لقب خانى گرفت. اما از این امور كناره‏گیرى كرد و داخل سلسله‏ى دراویش نعمت‏اللهى شد. ندیم پس از زیارت مكه معظمه به مشهد مقدس رفت و در آنجا به تحصیل و ریاضت پرداخت و در 1305 ق به شیراز مراجعت كرد و از طرف ظل‏السلطان به سیف‏السادات ملقب گردید. از آثار وى منظومه‏اى به نام «كبرى» مى‏باشد. همچنین از او تاریخ منظومى به بحر متقارب مشتمل بر وقایع بعد از بعثت رسول اكرم (ص) باقى مانده است.