ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف بعد از 1038 ق)، عالم امامى، فقیه، اصولى، محدث، متكلم، رجالى و ریاضیدان. اهل ساوه و از شاگردان شیخ‏بهائى بود، پس از مرگ پدرش تحت نظر شیخ‏بهائى تربیت یافت. پس از درگذشت استادش، در دربار صفویه زندگى كرد. در 1033 ق سفرى به عتبات عالیات نمود. ساوجى به امر شاه عباس صفوى كتاب «جامع عباسى» استادش شیخ‏بهائى را، كه تا باب حج تألیف شده بود، تكمیل كرد و «تحفه‏ى عباسى»، در فضائل و مناقب را در تتمیم «جامع عباسى» نگاشت. او پس از عزل ملا خلیل قزوینى، از مدرسى حضرت عبدالعظیم (ع)، عهده‏دار تدریس در بقعه‏ى عبدالعظیم حسنى شد و اندكى پس از درگذشت شاه عباس (1038 ق)، در شهر رى درگذشت. از دیگر آثارش: «زینةالمجالس»، به شیوه‏ى «كشكول» استادش شیخ‏بهائى، «نظام الاقوال»، در شناخت رجال، «الصحیح العباسى»؛ رساله‏اى در «وجوب نماز جمعه».
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / ریاضیات و هندسه مشاهیر / عالمان و دانشمندان / کلام، ادیان، مذاهب