مؤمن نعمت تبریزی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(س یازدهم ق)، شاعر، متخلص به ایمان. برخى از تذكره‏نویسان لقب او را نیز ایمان مى‏دانند. وى از شاگردان ملا محسن فیض كاشانى (م 1901 ق) بود و ظاهرا تخلص خود را از استادش گرفته است. اجدادش نقیب‏الاشراف تبریز بودند. وى در عین حال كه تحصیل علوم كرده بود از ذوق تصوف نیز بى‏بهره نبود. نعمت تا زمان تألیف «تذكره‏ى نصرآبادى» (1083 ق)، در قید حیات بود و در تبریز به سر مى‏برد. از آثار وى: «دیوان» شعر. از اوست: نبینى روى دل تا روى دل در این و آن بینى نیابى خویش را تا خویشتن را در میان بینى