ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(ح 1031/ 1030/ 1029 -953 ق)، نویسنده و شاعر، متخلص به نقى. در كمره به دنیا آمد و در كاشان نشو و نما یافت. دانش‏هاى زمان را همان جا فراگرفت و به قول معاصر و معاشرش، تقى‏الدین اوحدى، به غایت فاضل و كامل شد. او گذشته از علوم رسمى زمان، در تصوف و عرفان نیز محقق و قائل به وحدت وجود بود. علینقى در كاشان با شاعرانى همچون وحشى بافقى و محتشم كاشانى معاشرت داشت. او سپس به اصفهان رفت و در آنجا با پیشه‏ى شاعرى روزگار گذراند و از اطرافیان و مداحان حاتم بیگ، خواجه اعتمادالدوله صافى اردوبادى، شد. وى پس از مرگ پسرش، ابوالحسن، كه برایش حادثه‏اى سخت و دشوار بود، به كمره بازگشت و تا پایان عمر در آنجا زیست. پاره‏اى از منابع، وى را با عزالدین علینقى بن شیخ ابوالعلاء محمدهاشم طغایى كمره‏اى فراهانى درهم آمیخته‏اند. از آثارش: خلاصه و منتخبى از قسمت متقدمین «خلاصة الاشعار» میر تقى‏الدین كاشانى؛ «دیوان» شعر.