محمد نواب اصفهانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف ح 1240 ق)، عالم دینى، مفسر، حكیم و منجم. مشهور به نواب و میرزا باقر نواب. اصلش از لاهیجان و ساكن اصفهان بود. وى از حكما و علماى عهد فتحعلى شاه قاجار است. در حكمت، فلسفه، منطق و نجوم متبحر و چندى نیز عهده‏دار سمت وزارت جعفرخان زند بود. با مرگ جعفر خان، میرزا باقر به كار تألیف و تدریس در اصفهان مشغول شد و از عالم سیاست كناره گرفت. وى در تهران درگذشت و در شهر رى به خاك سپرده شد. از آثارش «تحفة الخاقان»، در تفسیر قرآن به اسلوبى جدید، در چهار مجلد: اولى در «قصص»، دومى در «ذكرى»، سومى در «احكام» و چهارمى در «وقایع یوم‏القیام». در «الذریعة» و «طبقات اعلام‏الشیعة» این كتاب در پنج بخش شامل: «آیات القصص»، «آیات الاحكام»، «آیات المعارف»، «آیات المواعظ» و «آیات الوعید» معرفى شده كه آن را به خواهش فتحعلى شاه قاجار تألیف نموده است.