ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 295 ق)، صوفى. ملقب به امیرالقلوب و شمس‏العرفاء. مكنى به ابوحسن نورى و ابن البغوى. در مورد نام وى بین تذكره‏ها اختلافاتى وجود دارد. اصل او از بغ‏شور، شهرى بین هرات و مرو است. در بغداد به دنیا آمد و همان جا نشو و نما یافت. از نزدیكان و یاران جنید و به زهد تقوا معروف بود. وى احمد بن ابوالحوارى را دیده و با سرى سقطى و محمد بن على قصاب مصاحبت داشته و مراتب عرفان را نزد جنید بغدادى و شبلى و سرى سقطى و ذوالنون مصرى تكمیل نموده است. نورى پس از آن از اكابر و مشاهیر عرفاى عهد خود و از بزرگان مشایخ قوم خویش شد. وى در بغداد درگذشت و گویند پس از فوت او، جنید گفت كه نصف علم عرفان و تصوف با مرگ نورى رفت. بعضى از تذكره‏ها تاریخ فوت او را 285 ق و 286 ق و 293 ق نیز ذكر كرده‏اند.از آثارش: «مقامات القلوب»، در تصوف.
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / عرفان