ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1263 -1201 ق)، عالم دینى، فقیه، اصولى و شاعر. وى پدر میرزا حسین نورى، صاحب «مستدرك الوسائل» است. در نور مازندران به دنیا آمد و برخلاف پدرش كه شغل دیوانى داشت، به تحصیل علم روى آورد و به اصفهان مهاجرت نمود. پس از فراگیرى مقدمات علوم، در محضر عده‏اى از علما از جمله حكیم ملا على نورى تلمذ نمود. سپس به عراق رفت و در محضر سید محمد مجاهد و دیگران به تكمیل معلومات خویش پرداخت. آنگاه به ایران بازگشت و به تحقیق و انجام امور دینى مبادرت نمود. او در سعادت‏آباد، از قراى نور درگذشت، پیكرش به نجف منتقل و در وادى‏السلام دفن گردید. از آثارش: «دلائل‏العباد»، در شرح «الارشاد»؛ «المدارج»، در اصول فقه، در دو مجلد؛ «كشف‏الحقائق»؛ «هدایة الانام»، در دو مجلد؛ «مخزن الصلاة»؛ «النارجیلة»؛ «كشف الاوهام»؛ رساله‏اى در «اشتقاق»، به فارسى؛ رساله‏اى در «امامت»؛ رساله‏ى «الصومیة»؛ رساله‏ى «الرضاعیة»؛ منظومه‏ى «تهذیب المنطق»؛ «ماتمكده»، در مقتل، به فارسى، منظوم و منثور؛ «تشویق العارفین»، در مواعظ، منظوم به فارسى؛ مجموعه‏ى قصائد در مدح ائمه (ع)؛ مجموعه‏ى قصائد در مراثى.