ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 973/ 963 ق)، شاعر. وى از شعراى عهد اكبرشاه بود. پس از تحصیل علوم به شاعرى پرداخت و به دلیل طبع سلیم و هوشمندى شهرت یافت. به آورده‏ى «مطلع الشمس» نویدى در راه حج در آجین، از توابع مالوه، درگذشته است. از آثارش: «دیوان» شعر. در «تاریخ نظم و نثر» آمده كه صاحب عنوان در ایران مى‏زیسته و در زمان شاه طهماسب مشهور به شاعرى بوده و او غیر از نویدى است كه به هند رفته است. همچنین این كتاب، او را مثنوى سرا مى‏داند و دو مثنوى به او نسبت مى‏دهد، یكى در داستان «خسرو و شیرین» و دیگرى به تقلید از «حدیقة الحقیقه» سنایى.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر