ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 512/ 511 ق)، فقیه شافعى، مفسر، متكلم، زاهد و صوفى. ملقب به امام المتكلمین. اصل وى از ارغیان، از قراى نیشابور بود. در نیشابور به دنیا آمد. علم حدیث و تصوف را در نزد ابوالقاسم قشیرى تحصیل كرد. سپس به حجاز و بغداد و شام مسافرت كرد و مشایخ آن روزگار را درك نمود. آنگاه به نیشابور بازگشت و ملازم امام‏الحرمین جوینى گردید. وى در فقه از شاگردان امام‏الحرمین و در علم طریقت و فن تصوف صاحب قدم و اهل عمل بود. از فضل‏اللَّه میهنى و ابوحسین عبدالغافر فارسى و ابوحسین بن مكى و كریمه مروزیه و ابوصالح مؤذن و ابوالقاسم قشیرى و جماعتى دیگر روایت كرد. ابن‏سمعانى از وى اجازه روایت داشت. در نیشابور درگذشت. از آثارش: شرح «الارشاد» امام‏الحرمین جوینى، در علم كلام؛ «الغنیة»، در فقه شافعى.
فعالیت ها : : مشاهیر / عالمان و دانشمندان / عرفان مشاهیر / عالمان و دانشمندان / کلام، ادیان، مذاهب مشاهیر / عالمان و دانشمندان / قرآن مشاهیر / عالمان و دانشمندان / فقه-اصول فقه