ملیت :  ایرانی   -  قرن : 9 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س نهم و دهم ق)، عالم دینى، واعظ، ادیب و شاعر. از فضلا و فصحاى بزرگ امامیه در خراسان در سده‏ى نهم قمرى مى‏باشد. در وعظ و خطابه او را از اقران و امثال ممتاز دانسته‏اند. او معاصر با سلطان حسین میرزاى بایقرا است و مشهور است كه چون سلطان، در 873 ق، در ابتداى دولت خود خواست در خطبه اسامى ائمه معصومین (ع) را ذكر كند، به امیر سید على كه شیعه‏ى امامى مذهب بود فرمان داد كه خطبه بخواند، اما هجوم اهل تسنن و عوام هرات به مرتبه‏اى رسید كه او را از منبر به پایین كشیدند. وى را صاحب حافظه‏اى قوى دانسته‏اند تا آنجا كه مى‏گویند با یك مرتبه شنیدن قصیده‏اى همه آن را به خاطر مى‏سپرد. او همچنین شاعرى خوش قریحه بود و در مدح ائمه معصومین (ع) قصایدى دارد. وى در نیشابور درگذشت و در همانجا به خاك سپرده شد و به روایتى در روستاى آفریز بیرجند مدفون است. از آثارش: «دیوان» شعر.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر مشاهیر / عالمان و دانشمندان / تبلیغ مشاهیر / عالمان و دانشمندان / ادبیات و کتاب