ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 944/ 940 ق)، مورخ و شاعر، متخلص به وفایى. وى نبیره‏ى شیخ زین‏الدین خوافى و از شعرا و دانشمندان خراسان بود. در عهد ظهیرالدین محمد بابر شاه (937 -932 ق) در هندوستان منصب صدارت داشت و در زمان همایون شاه (963 -937 ق)، نیز به امارت رسید. وفایى در نظم و نثر، تاریخ و معما تبحر داشت. در هند، مسجد و مدرسه‏اى ساخت. وى در هند درگذشت و در مدرسه‏ى خود به خاك سپرده شد. از آثار وى: كتابى تاریخى در فتوحات هند؛ «دیوان» شعر. به آورده‏ى مؤلف «كاروان هند» او كتاب «بابرنامه یا واقعات بابرى» بابر شاه را كه به زبان جغتایى بوده، ترجمه كرده و مشهودات خود را نیز به آن افزوده و نام آن را «طبقات بابرى» نامیده است.