ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س یازدهم ق)، شاعر، متخلص به وفایى. وى وفا نیز تخلص مى‏كرد. اهل هرات و از شاگردان میر فصیحى انصارى هروى (م 1049 ق) بود. در 1018 ق در عهد اكبرشاه به قصد سیر و سیاحت به هندوستان رفت. تقى‏الدین اوحدى در مندو او را ملاقات نموده است. پس از آن به برهانپور رفت و عبدالرحیم خان، خان خانان را مدح كرد و از انعام او بهره‏مند شد. اوحدى گوید كه وى در 1024 ق قصد مراجعت به وطن داشته كه به آورده‏ى مؤلف «كاروان هند» اگر این امر عملى شده باشد، او دوباره به هند رفته است، زیرا میرزا محمد صادق میناى اصفهانى در زمان حكومت قاسم خان جوینى (1041 -1038 ق) او را در بنگاله دیده است. وفایى به اصفهان برگشت و همان جا درگذشت. مؤلف تذكره‏ى «روز روشن» از قول مؤلفین «نشتر عشق» و «شمع انجمن» مى‏گوید كه وى در عهد شاه جهان به بنگاله رسید و وارد هند شد. اشعارى از وى در تذكره‏ها آمده است.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر