ملیت :  ایرانی   -  قرن : 6 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(521 -463 ق)، عالم و مورخ. ملقب به فرضى. اصل وى از همدان بود، پدرش در بغداد سكنى گزید و او در آن دیار نشو و نما یافت. وى مردى فاضل و نویسنده‏اى بلیغ بود و به تاریخ و اخبار دولتها و پادشاهان و حوادث زمان آشنایى كامل داشت. ابن‏نجار گوید كه فن تاریخ‏نویسى به او ختم گردیده است. از ابوحسین احمد بن محمد بن نقور و ابوالفوارس طراد زینبى و دیگران حدیث شنید. ابوالقاسم ابن عساكر از او روایت كرده است. وى سرانجام در بغداد از دنیا رفت و كنار پدرش، در مقبره‏ى ابوالعباس ابن سریج، دفن گردید. از آثارش: ذیلى بر «تاریخ طبرى»؛ ذیلى بر «تاریخ ابوشجاع روذ راورى وزیر»؛ «عنوان السیر فى محاسن البدو والحضر»؛ «اخبار الوزراء»؛ «طبقات الفقهاء»؛ «اخبار دولت سلطان محمد و محمود»؛ «امراء الحج»، از زمان حضرت رسول اكرم (ص) تا روزگار مؤلف؛ «فرائد التاجى»، در شرح «فرایض السراجى»؛ «المعارف المتاخرة»، در تاریخ.