عبدالرزاق همدانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1383 -1291 ق)، عالم دینى، فقیه اصولى، محدث، مجتهد، متكلم و واعظ. اصل او از قزوین بود. پدرش مقیم اصفهان گردید و وى در آنجا به دنیا آمد. در حدود 1300 ق به همراه پدرش به كربلا مهاجرت نمود. او در كربلا مقدمات علوم را فراگرفت و در 1313 ق به همراه مادرش به همدان رفت و در آنجا به تكمیل دروس و وعظ و خطابه و تألیف اشتغال یافت. چند بار براى زیارت به نجف رفت. او در همدان درگذشت. از آثارش: «ذریعةالمعاد»، در شرح «نجاةالعباد»؛ «السیف القاطع فى ابطال الركن الرابع»؛ «هدایة الطالبین»، در اصول دین؛ «الخلافیة»، در رد شیخیه؛ «السؤال والجواب الدینى»، در رد شیخیه؛ «الهدایة»، در رد صوفیه؛ «المقالة الاسلامیة»، در رد نصارا؛ «الكشكول»؛ «المواعظ المنبریة»؛ «الاسلام و الخلافة»؛ «مواكب حسینیه».[1] شیخ عبدالرزاق بن على‏رضا بن عبدالحسین ابن ابى‏طالب بن عبدالكریم مؤلف (نظم الغرر) ابن محمد مؤلف (ترجمان اللغه) ابن محمد شفیع متمم كتاب والده (ابواب الجنان) ابن رفیع‏الدین محمد بن فتح‏اللَّه (قزوینى) اصفهانى همدانى عالمى فاضل و واعظى كبیر بوده است. جد ایشان از اهل قزوین بوده و پدرش مقیم اصفهان گردیده و وى در آنجا در سال 1291 ق متولد شده و والدش در حدود 1300 ق مهاجرت به كربلا نموده و او در خدمت آن مرحوم در كربلا به مقدمات علوم پرداخته و در سال 1313 ق مادر علویه‏اش وى را به همدان آورده و در آنجا به تكمیل دروس و وعظ و خطابه و تألیف اشتغال یافته تا بعد از 1381 قمرى كه به رحمت حق پیوسته است. تألیفات وى از این قرار است. ذریعه‏المعاد فى شرح نجاه العباد در طهاره 2- السیف القاطع فى ایطال الركن الرابع در رد شیخیه 3- هدایه الطالبین در اصول الدین 4- الخلافیه 5- السوال و الجواب الدینى رد شیخیه 6- الهدایه. در رد صوفیه 7- المقاله الاسلامیه در رد نصارى 8- الجواب عن سوال زید و زینب 9- مختصر المقاله الجوابیه 10- بدایه المنطقیه 11- الوجیزه الرجالیه 12- الكشكول 13- مناظرات و مقالات 14- المواعظ المنبریه 15- رساله جواز نقل الموتى 16- رساله فروع‏الدین 17- الفیصل 18- الغدیریه 19- رساله اصول‏الدین 20- الاسلام والخلافه.