ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1372 -1294 ش)، نویسنده و استاد دانشگاه. تحصیلات خود را در 1307 ش در دارالفنون به پایان رساند و در همان سال از طرف دولت جهت گذراندن دوره‏ى دانشكده‏ى دامپزشكى به پاریس رفت و سپس با درجه‏ى دكترا به ایران آمد و مأمور تشكیلات دامپزشكى خراسان شد. وى همچنین در دانشكده‏ى دامپزشكى، بهداشت اندام‏شناسى و دامپرورى تدریس مى‏كرد. از آثار وى: «اندام‏شناسى اسب»؛ «اصلاح گاو به وسیله‏ى انتخاب و تلقیح مصنوعى»؛ «پرورش گوسفند یا دامپرورى»؛ «پرورش گاوهاى شیرى».[1] مدرس. تولد: 1294، تهران. درگذشت: بهمن 1372، تهران. محمود یزدى‏زاده تحصیلات خود را در دارالفنون در سال 1307 به پایان رسانید و در همان سال از طرف دولت به فرانسه روانه شد و دوره‏ى دانشكده‏ى دامپزشكى پاریس را در دانشگاه آلفر به پایان رسانید و پس از گذرانیدن درجه‏ى دكترى در سال 1314 به ایران بازگشت و در بدو ورود مأمور تشكیلات دامپزشكى خراسان شد. در سال 1319 به ریاست بنگاه دامپرورى حیدرآباد مشغول شد و سپس استاد بهداشت و اندام‏شناسى و دامپرورى دانشكده‏ى دامپرشكى شد. وى تا سال 1328 مؤسسه‏ى دامپرورى حیدرآباد را اداره مى‏كرد. دكتر یزدى‏زاده در سال 1344 بازنشسته شد. وى همچنین در تأسیس كارخانه‏ى شیر پاستوریزه تهران نیز مشاركت داشت. از آثار اوست: اندام‏شناسى اسب (1337، نشریه‏ى 493 دانشگاه)؛ اصلاح گاو به وسیله‏ى انتخاب؛ پرورش گاوهاى شیرى؛ پرورش گوسفند. محمود یزدى‏زاده در بهمن 1372 در تهران درگذشت و پیكر وى در ابن‏بابویه به خاك سپرده شد.