جمال اصفهانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

مرحوم حاج شیخ جمال‏الدین بن حاج شیخ محمدباقر اصفهانى برادر مرحوم حاج آقا نوراللَّه كه پس از فوت برادرش به قم آمده و منبرهاى داغ و با حرارت و پرسوز و گدازى رفت و سر و صدائى بلند كرد آن عالم جلیل از رؤساء علماى اصفهان بود در سال 1284 متولد شده در خدمت پدر خود در اصفهان تحصیل كرده آنگاه مهاجرت به نجف و در درس مرحوم میرزا حبیب‏اللَّه رشتى و آخوند خراسانى تلمذ نموده و سپس به اصفهان مراجعت كرده در جنگ بین‏الملل اول در سال 1332 روسها به تهرانش بردند و تا آخر عمر در آنجا ساكن و از مراجع عالیقدر به شمار مى‏رفت یكى دو سال قبل از فوتش تبعید به اصفهان شده و در شب یكشنبه 25 جمادى‏الاولى 1354 وفات یافته و در بقعه تكیه مادر شاهزاده مدفون گردید معظم له از علماء متنفذ و محبوب‏القلوب عندالخواص والعوام بود شبهاى جمعه در جوار حضرت عبدالعظیم علیه‏السلام و هم در موقعى كه در اصفهان بود در تخت‏فولاد در تكیه میرزا رفیعا احیاء مى‏گرفت و جمع كثیرى در آن شركت مى‏نمودند در اصفهان در مسجد شیخ لطف‏اللَّه و در تهران در مسجد حاج سید عزیزاللَّه بازار امامت مى‏فرمود. ماده تاریخ وفاتش را دانشمند بزرگوار آقاى معلم حبیب‏آبادى ضمن قطعه‏اى گفته است: بماه و سال و تاریخ وفاتش بگفت این شعر با حالى مرفه جماداى یكم در بیست و پنجم (جمال‏الدین بجنت رفت ناگه) والده ماجده‏اش از سادات اخوى تهران دختر عموى داماد گرامى نگارنده آقاى سید حسین تقوى تهرانى (سادات اخوى) و زوجه اولیه‏اش دختر مرحوم آیت‏اللَّه حاج آقا حسن عراقى متولد 1325 و متوفى 1347 مى‏باشد. (1354 -1284 ق)، فقیه و امام جمعه. در خدمت پدر خود در اصفهان تحصیل كرد. آن‏گاه به نجف رفت و در محضر میرزا حبیب‏الله رشتى و آخوند خراسانى تلمذ كرد، سپس به اصفهان بازگشت. در اوایل جنگ جهانى اول به علت مخالفت با روسیه‏ى تزارى از اصفهان به تهران تبعید شد. وى از علماى طراز اول تهران و یاران مدرس و مدتى نیز امام جمعه‏ى تهران بود. حاج آقا جمال از هنگامى كه رضاخان مى‏خواست جمهوریت را پى‏ریزى كند با او به مخالفت برخاست و سرانجام به اصفهان تبعید شد. وى در همان جا درگذشت و شایع شد كه توسط عوامل رضاخان مسموم شد.[1]