ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد دوم)
حجه‏الاسلام والمسلمین حاج شیخ محمدصادق بن میرزا ابوالقاسم تهرانى از دانشمندان فاضل و اخیار معروف به تقوا و پرهیزكارى حوزه علمیه قم و شهرستان مذهبى قم است مرحوم والد مذكورش از متدینین واقعى و عبادالله الصالحین بوده كه تا آخر عمرش جز كسب رضاى خدا هدفى نداشت و جدش مرحوم میرزا على‏اكبر سیاه‏پوشان از رجال معروف زمان ناصرالدین‏شاه بود كه همه عمر براى ماتم حضرت سیدالشهداء علیه‏السلام لباس سیاه را از تن بیرون نكرد شب و روز كارش گریه بود بخصوص در ایام عاشورا كه دستمالها از گریه و اشك چشمش تر نموده و براى كفن و قیامت خود ذخیره مى‏نمود و نیز مادران وى از زنان پارسا و قانتات عابدات ذاكرات با كیات صالحات روز كار بوده‏اند و هم پدران مادرى ایشان از مومنین كاملین و اتقیاء زمان خود و بسیار معتقد و صوام و قوام بوده‏اند. وى در اواخر ذى‏الحجه 1331 ق در چنین خاندانى متولد و در حجر این پدران متدین و مادران صالحه تربیت و پس از رشد و خواندن مقدمات و ادبیات به مشهد مقدس رفته و بعضى از سطوح را خدمت مرحوم حاج شیخ حبیب‏الله گلپایگانى كه از ائمه جماعت مسجد گوهرشاد و معروف به قدس و تقوا بود خوانده و بعد از دو سال به تهران آمده و از مرحوم حاج میرزا عبدالعلى تهرانى كه از علماء اتقیاء تهران بود استفاده كرده و بعد به قم مهاجرت نموده و از اساتیدى مانند مرحوم ادیب تهرانى و سید مهدى كشفى و حاج شیخ عباس تهرانى و آیت‏الله العظمى مرعشى نجفى و مرحوم آیت‏الله شاهرودى سطوح را تكمیل و به درس خارج آیت‏الله حجت و آیت‏الله صدر حاضر شده و بعد به درس مرحوم علامه بزرگ آیت‏الله بروجردى شركت نموده و ضمنا در مسجد جامع قم به اقامه جماعت و ترویج دین اشتغال دارد و بعد از فوت مرحوم آیت‏الله بروجردى- ره- به آیت‏الله العظمى امام خمینى مدظله پیوسته و از اصحاب خاص آن جناب گردید و به همین جهت گاهى گرفتار و به معذورات شدیدى مبتلا شده است. آثار ایشان 1- كتابى است در شرح احوال علماء قم كه از زمان مرحوم حایرى تا عصر حاضر از دنیا رفته و داراى اثرات نورانى بوده‏اند به نام آثارالنوریه یا (جلوه درخشان). 2- سفور التهافت یا (رسوائى یاوه‏گویان) كه همان تهافت و تناقض‏گوئى جمعى از مبدعین قرون گذشته و عصر حاضر است كه همان بطلان ادعاء آنهاست از قول خودشان.