ابوالقاسم کوکبی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد دوم)

حجه‏الاسلام والمسلمین آقاى حاج سید ابوالقاسم كوكبى بن السید الجلیل والعالم النبیل السید على‏اصغر كوكبى تبریزى از فضلاء مدرسین حوزه علمیه قم است. وى در سال 1304 شمسى در تبریز متولد شده و پس از رشد و پرورش در حجر علم و تقوا و خواندن مقدمات و سطوح اولیه به قم آمده و سطوح وسطى و نهائى را از مدرسین بزرگ حوزه به پایان رسانیده و چندى از محضر مرحوم آیت‏الله العظمى حجت كوهكمرى و آیت‏الله العظمى بروجردى اعلى‏الله مقامهما استفاده نموده آنگاه مهاجرت به نجف اشرف كرده و از محضر زعیم اعظم والمرجع الاعلى الخوئى مدظله و بعض آیات عظام دیگر بهره‏مند شده و به تدریس فقه و اصول پرداخته تا سال 1391 قمرى كه به ایران مراجعت و اقامت در قم را اختیار و به گفتن درس خارج فقها و اصولا مشغول و عده‏اى از فضلاء از بیانات دقیقه‏اش مستفیض مى‏شوند. از آثار ایشانست تقریرات در اسات و ابحاث استاد بزرگوارش علامه خوئى در فقه اصول نگارنده گوید: مترجم معظم از افاضل بنام تبریز و حوزه علمیه قم و نجف مى‏باشد كه به زیور علم و كمال آراسته و به تقوا و ورع موصوف و به محامد اخلاق و آداب معروف است. برادر گرامى ایشانست جناب حجه‏الاسلام آقاى حاج سید موسى كوكبى كه از اصحاب و تلامذه مخصوص آیت‏الله العظمى آقاى مرعشى نجفى مدظله العالیست. سید ابوالقاسم كوكبى فرزند عالم جلیل و سید نبیل حاج سید على‏اصغر باغمیشه‏اى تبریزى از افاضل دانشمندان و اكابر مدرسین حوزه علمیه قم و نجف مى‏باشند. ایشان در سال 1304 شمسى برابر 1345 قمرى در تبریز متولد شده و در حجر فضل و دانش پرورش یافته و دروس جدید را در تبریز خوانده و در مدرسه طالبیه تبریز مقدمات و ادبیات را خوانده و در سال 1320 شمسى سال گریختن رضاخان از ایران و تبعید او به موریس به قم آمده و سطوح عالى مكاسب و كفایه را از مرحوم محقق داماد یزدى آموخته و به درس خارج مرحوم آیت‏اللَّه حجت كوهكمرى كه سمت كفالت ایشان را داشت شركت نموده و تا سال 1370 قمرى از فیض درس و محضر آن بزرگوار استفاده نموده و از ابحاث مرحوم آیت‏اللَّه بروجردى هم بهره‏مند شد. تا سال مزبور كه والد ماجدش به رحمت ایزدى پیوست. جنازه‏اش را حمل به نجف نموده و مدت شش ماه اقامت و پس از آن به قم برگشت و بعد از فوت استادش مرحوم آقاى حجت مهاجرت به عراق نموده و براى تكمیل مبانى علمى رحل اقامت افكنده و از درس و بحث مرحوم آیت‏اللَّه العظمى حكیم و بالاخص آیت‏اللَّه العظمى خوئى مدظله الوارف فقها و اصولا استفاده نموده و دراسات اصول معظم‏له را به نام مبانى الاستنباط در چهار جلد تألیف كه دو جلد مطبوع و دو جلد مخطوط مى‏باشد. معظم‏له حدود سى سال در نجف اقامت و به درس و تدریس اشتغال داشته تا سال 1400 قمرى كه به ایران آمده و بنا بر استخاره و خواست خداوند متعال به قم آمده و اقامت در این بلده طیبه را انتخاب و تا حال تحریر به تدریس خارج فقه و اصول اشتغال و جمعى از محصلین از محضرش استفاده مى‏نمایند. مرحوم والدش حجةالاسلام حاج سید على‏اصغر باغمیشه‏اى نیز از علماء ابرار و دانشمندان اخیار آذربایجان و تبریز بوده‏اند. و آن مرحوم در قم با مرحوم آیت‏اللَّه حجت قدس‏اللَّه سرهما اختلاط و آمیزش داشتند و حدود نه سال به اتفاق آن مرحوم به درس مرحوم آیت‏اللَّه حایر یزدى مؤسس حوزه شركت كرده و استفاده مى‏نمودند و پس از فوت آن مرحوم به تبریز برگشته و به وظائف دینى از اقامه جماعت و ترویج و تبلیغ اشتغال داشت تا در سال 1366 قمرى كه از دنیا رفت و حسب الوصیتش جنازه‏اش را بعد از چهار سال تر و تازه مانند روزى كه از دنیا رفته حمل به نجف اشرف نموده و در جوار جد گرامیش حضرت امیرالمؤمنین علیه‏السلام به خاك سپردند. آن مرحوم داراى خصایص روحى و معنوى و فضائل اخلاقى بوده‏اند. وقتى به مشهد مشرف شده و در مراجعت به تبریز با فرزندان و خانواده‏اش كه با ماشین مى‏رفتند هنگام عصر و نماز به راننده مى‏گویند نگهدار نماز بخوانیم راننده لاابالى مى‏گوید جلوجلو و نگه نمى‏دارد كه به آب روانى در كنار راه مى‏رسند و هر چه آقا مى‏گوید نگه دار او به سرعت به راه ادامه داده و جلو جلو مى‏گوید كه آقا مى‏بیند نزدیك است آن آب روان از دست برود و نماز هم قضا شود كه فریاد مى‏زند به تو مى‏گویم نگه دار كه ماشین چهار چرخش پنجر شده و از كار مى‏افتد و آقا و مسافرین پیاده شده نمازشان را مى‏خوانند و آن راننده هم به دست و پاى آقا افتاده و بوسه زند و عذرخواهى مى‏كند. و بدن شریفش هم پس از چهار سال تازه و بدون هیچ تغییرى حمل به نجف مى‏شود كه مورد اعجاب ماموران مرز و گمرك منذریه قصر شیرین مى‏گردد. برادر آقاى كوكبى آقاى حاج سید موسى كوكبى از ائمه جماعت تهران مى‏باشند.