نورالدین رفیع

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

حاج آقا نورالدین شریعتمدار رفیع بن آیت‏اللَّه حاج میرزا ابوالحسن شریعتمدار مذكور است وى در سال 1318 ق در شهر رشت تولد یافته و مقدمات را در مدرسه مستوفى آن شهر خوانده آنگاه به تهران آمده و سطوح را از محضر اساتید فن فراگرفته و حكمت و شرح منظومه را از مرحوم حاج آخوند هیدجى آموخته سپس براى تكمیل معلومات مهاجرت به نجف و قریب پانزده سال توقف و از محاضر آیات عظام اصفهانى و نائینى و آقا ضیاءالدین عراقى استفاده كرده و تقریرات آنان را برشته تحریر درآورده پس از آن به تهران مراجعت و در خیابان صفى‏على شاه سكونت و به خدمات روحى و دینى پرداخته تا در سال 1386 ق رحلت و جنازه‏اش حمل به نجف و در مقبره خانوادگى در صحن مطهر دفن گردیده است. داراى آثار و تألیفاتى در فقه و اخلاق مى‏باشد كه فرزندان ارجمندش به طبع خواهند رسانید. نگارنده گوید: آن مرحوم داراى اخلاقى حمیده و خصالى پسندیده بود و منزلش محل رفت و آمد و نزول آیات عظام معاصر بوده و خود حقیر مرحوم آیت‏اللَّه العظمى حاج سید یونس اردبیلى و آیت‏اللَّه العظمى حاج سید على مدد قائینى را در بیت معظم له دیدن نمودم. از باقیات الصالحات آن مرحوم فرزند برومند ایشان جناب حجةالاسلام حاج شیخ مرتضى رفیع مى‏باشد كه در خانه پدر را بازداشته و مانند نیاكان و اسلاف خود بوظائف روحى و دینى اشتغال دارد. (1386 -1318 ق)، عالم دینى. در رشت به دنیا آمد. مقدمات را در مدرسه‏ى مستوفى رشت خواند و سطوح را نزد استادان تهران آموخت. حكمت و «شرح منظومه» را نزد حاج آخوند هیدجى فراگرفت. سپس براى تكمیل تحصیلات به نجف رفت و پانزده سال از محضر آیت‏اللَّه اصفهانى و آیت‏اللَّه نایینى و آقا ضیاءالدین عراقى استفاده برد و تقریرات آن را تحریر كرد. با دریافت اجازه‏ى اجتهاد به تهران بازگشت و به تدریس و تبلیغ پرداخت. در تهران درگذشت و جنازه‏اش به نجف حمل و در صحن علوى دفن شد. وى آثار و تالیفاتى در فقه و اخلاق دارد.[1]