محی الدین طالقانی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد چهارم)

سید محى‏الدین طالقانى بن السید الجلیل سید كاظم از علماء با فضل و تقواى معاصر تهران بودند كه در یكى از قراء طالقان بدنیا آمده و از بدو عمر اشتغال بتحصیل علوم دینیه داشته و پس از طى مقدمات در محل در سن شانزده سالگى به تهران آمده و ادبیات و سطوح را از مرحوم میرزا طاهر تنكابنى و ابوالزوجه خود مرحوم آیت‏اللَّه حاج سید ابوالحسن طالقانى مذكور خوانده و در سال 1342 قمرى مهاجرت به قم نموده و مدت 9 سال از محضر مرحوم آیت‏اللَّه خونسارى و آیت‏اللَّه العظمى حایرى بهره‏مند گردیده علم اصول و اخلاق را از مرحوم آیت‏اللَّه حاج شیخ مهدى حكمى قمى فراگرفته و در شوال 1351 ق بنابر تقدیر الهى كه مرحوم آیت‏اللَّه حاج سید ابوالحسن طالقانى وفات نمود براى انجام وصیت ایشان به تهران آمده و پس از انفاذ وصیت مجددا معاودت به قم نموده و در آن موقع جماعتى از محترمین محله قنات آباد تهران به قم آمده و از مرحوم آیت‏اللَّه حایرى تقاضاى ایشان را نموده و آن مرحوم هم وى را ملزم برفتن تهران نمودند و ایشان پس از ورود به آنسامان تا آخر عمر به انجام وظائف دینى و روحى پرداخته و در مسجد مقدس اقامه جماعت نموده و نشر معارف اسلام و مذهب جعفرى نموده است. از آثار ایشان است: 1- شرح زیارات وارث 2- شرح دعاء ندبه 3- رساله مفتاح السعاده 4- رساله در اثبات افضلیت مومنین عجم بر عرب. (س چهاردهم ق)، عالم دینى. در یكى از روستاهاى طالقان به دنیا آمد. از كودكى به تحصیل علوم دینى پرداخت و پس از طى مقدمات در طالقان، در شانزده سالگى به تهران آمد و ادبیات و سطوح را از میرزا طاهر تنكابنى و آیت‏الله سید ابوالحسن طالقانى، پدر هسمر خود، فراگرفت. در 1342 ق به قم مهاجرت كرد و مدت نه سال از محضر آیت‏الله خوانسارى و آیت‏الله حایرى بهره‏مند گردید. علم اصول و اخلاق را از آیت‏الله شیخ مهدى حكمى قمى فراگرفت. براى مدت كوتاهى به تهران آمد ولى دوباره به قم بازگشت.اما به درخواست مردم قنات‏آباد تهران و الزام آیت‏الله حایرى، مجددا به تهران آمد و در محله قنات‏آباد به انجام وظائف دینى پرداخت. از آثارش: شرح «زیارت وارث»؛ شرح «دعاء ندبه»؛ رساله‏ى «مفتاح السعاده»؛ رساله در «اثبات افضلیت مؤمنین عجم بر عرب».[1]