علی تهجدی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد پنجم)

سید على تهجدى بن آیت‏اللَّه حاج سید محمد بن العالم الجلیل حاج سید اسماعیل بن حاج سید كوچك بن حاج سید رضى ساوه‏اى عالمى زاهد و متقى و دانشمندى فقیه و متعبد از علماء ساوه بودند و پدرانش جملگى از دانشمندان عظام و حجج اسلام بوده‏اند. وى در سال 1265 شمسى در ساوه متولد شده و پس از پرورش در بیت علم مهاجرت به نجف اشرف نموده و تحصیلات سطوح خود را به پایان رسانیده و در حوزه مرحوم آیت‏اللَّه نائینى و مراجع معاصر دیگرشان شركت نموده و در عداد تلامذه برجسته آنان آمده و پس از آن مراجعت به ایران نموده و در قم با مرحوم آیت‏اللَّه العظمى حایرى یزدى در تأسیس حوزه علمیه همكارى نموده. و بالاخره اهالى شهرستان ساوه با درخواست زیادى ایشان را به ساوه طلبیده و آن مرحوم چون اصرار مردم ساوه را مشاهده نمودند ناگزیر تقبل نموده و تا موقعى كه در قید حیات بودند مصدر امور و رتق و فتق و مورد توجه كامل اهالى قرار داشتند تا در سال 1329 شمسى كه براى تحصیلات یگانه فرزند خود دانشمند معظم آتى‏الذكر حاج سید محمدصالح تهجدى عزم نجف نموده. و مدت دو سال در نجف اشرف اقامت و سپس مجدداً به ایران مراجعت و در سال 1335 قمرى كه براى زیارت عتبات عالیات و دیدار فرزند خود به نجف مشرف شدند در آنجا مبتلا به زخم سیاه در ناحیه شصت پا شده كه منجر به قطع پا شده و بعد از دو سال در سن 72 سالگى در سال 1337 شمسى دار فانى را وداع نمودند و از ایشان یك پسر و چهار دختر باقى مانده است.