محمدرضا شریعتمدار

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد پنجم)

شیخ محمدرضا معروف به شریعتمدار ساوه‏اى از علماء اعلام و دانشمندان بنام این شهرستان بوده است. معظم له سبط مرحوم آیت‏اللَّه آقاى حاج میرزا احمد معروف به حجةالاسلام (كه قبر شریفش در شیخان قم مزار عمومى مردم ساوه است) و پدر مادرش مرحوم آیت‏اللَّه حاج سید اسماعیل شیخ‏الاسلام مدفون در رواق مطهر مولانا امیرالمؤمنین علیه‏السلام از مفاخر اسلام و مراجع عموم مردم ساوه بوده‏اند. آنجناب از علماء دوره اخیر و علماء و عملا هنوز ضرب‏المثل قم و ساوه مى‏باشند. در فنون ادبیت از عربى و فارسى و تفسیر و فقه و اصول سرآمد اقران و كتابى منظومه تألیف فرموده‏اند در سنن و آداب اسلامى كه سابقه نداشته و چون حتى‏الامكان عین عبارات ائمه معصومین علیهم‏السلام است مطلع آن را از نظر خوانندگان معظم مى‏گذرانیم. السنن الاداب فیه مستطر تقدیم حضرت الامام المنتظر جمعتها طبقا على الوسائل لنلت ما ترید خیر نائل ما امكنت اذكر لفظ الخبر تبركا بذكر عین الاثر در زهد و تقوى و قدس و ورع از افراد نادره زمان خود بوده و هم ایشانست كه در ورود مرحوم آیت‏اللَّه المؤسس حاج شیخ عبدالكریم حایرى در قم بوده و در شبى كه آنجناب در منزل مرحوم آیت‏اللَّه فیض دعوت داشتند به اتفاق جماعتى از علماء و وعاظ مهم تهران و قم آن مرحوم هم جزو مدعوین بوده و به آن مرحوم مى‏گویند به چه خیالى قم مشرف شده‏اید مى‏فرمایند شما به چه قصدى آمده‏اید. ایشان مى‏گویند من به قصد زیارت آمده‏ام مرحوم آیت‏اللَّه حایرى مى‏فرمایند من هم مثل شما آقاى ساوجى عرض مى‏كنند هیهات مگر این قمیها از نسل آن قمیها نباشند كه وقتى دعبل خزاعى جبه حضرت امام هشتم (ع) را به قم آورد اهالى به هر قیمتى كه خواستند بخرند نداد عاقبت وقتى بیرون رفت از قم عده‏اى از داشها و جوانهاى آن زمان در راه جبه را به هر قسمى بود از چنگش درآوردند. آقاى حایرى فرمودند دعبل جبه امام داشت به من چه مربوط است. آقاى ساوجى گفتند شما هم علم امام (ع) را دارید اگر از او جبه گرفتند شما را به هر قیمتى است نگاه مى‏دارند. پس این مذاكره جدى شوخى‏نما را وعاظ محترم در مجامع عمومى صحن چون فصل عید بود مطرح كردند و مردم قم نیز علاوه تجار تهران تهییج شدند تا عاقبت حضرت آیت‏اللَّه حایرى قصد اقامه و مجاورت در قم فرموده و تأسیس حوزه علمیه گردید. رحلت آن مرحوم اما قضیه فوت آقاى ساوجى كه در ساوه سابقه نداشته و حقیقة اسباب تنبه و دلیل بر جلالت قدر ایشانست این است كه سالها مى‏فرمود و غالب اهالى ساوه از ایشان شنیده بودند كه پدرم و عمویم و جدم در سن هفتاد از دنیا رفتند من هم منتظر هفتادم وارد هفتاد شدند و در شب 13 رجب 1363 قمرى از دنیا رفتند طاب اللَّه ثراه و جعل الجنة مأواه و مثواه.