ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد ششم)
سید مهدى امینى بن العالم الجلیل والفقیه النبیل آیت‏اللَّه حاج سید ابراهیم (دروازه‏اى) تبریزى از علماء معاصر تهرانست. وى در سال 1353 ق در شهر تبریز دیده به جهان گشوده و در یك خانواده روحانى و علمى كه اباً عن جد همه ارباب فضل و كمال و مردان برجسته و وارسته‏اى بودند بزرگ شده و دوران طفولیت را گذرانیده و بعد از فراگرفتن مقدمات علمى در حوزه‏هاى درسى بزرگان علماء و مدرسین شهر تبریز از جمله مرحوم والدش و مرحوم آیت‏اللَّه حاج سید مهدى انگجى و مرحوم آیت‏اللَّه مفید و مرحوم آیت‏اللَّه حاج سید محمد بادكوبه‏اى شركت نموده و پس از فراغ از متون درسى در رشته‏هاى ادبى و فقه و اصول و فلسفه در سال هزار و سیصد و هفتاد و سه به قم مهاجرت و حدود ده سال از محضر فحول علماء و اكابر فقهاء و دانشمندان دینى حظهاى وافر و استفاده‏هاى شایانى نموده فقه و اصول نظرى را از مرحوم آیت‏اللَّه العظمى والفقیه الاعظم بروجردى قدس اللَّه سره الشریف و آیت‏اللَّه العظمى شریعتمدارى و آیت‏اللَّه العظمى موسوى و علوم منظرى و فلسفه عالیه و از آیت‏اللَّه العلامة الطباطبائى دام اللَّه ظلالهم على رؤس الانام اخذ نموده و بحمداللَّه از خرمنهاى علم و دانش آنها خوشه‏هاى فراوانى كسب و به اخذ اجازه اجتهاد از چند نفر از فقهاء نائل آمده و طى مدت اشتغال در حوزه مقدسه قم- تقریرات اساتید بزرگ را به رشته تحریر درآورده كه متجاوز از پنج مجلد مى‏باشد. در سال 1382 قمرى یك سال پس از فوت مرحوم والدش به تبریز مراجعت و پنج سال در آنجا به شئون و وظائف روحانیت از امامت در مسجد و تدریس و ارشاد مردم قیام و اقدام نموده و در سال 1387 ق روى جهات و پیش‏آمدهائى اجباراً موطن عزیز خود تبریز را ترك و به تهران مهاجرت و اكنون قریب هشت سال است كه در گوشه‏اى از این شهر بزرگ و پرغوغا اختیار مسكن نموده و گرچه مشغولیتهائى از امامت در مسجد و تدریس و غیره دارند. لیكن بیشتر در منزل به مطالعه و نوشتن گذرانیده و كمتر در اجتماع كنونى كه هوا و هوس و ریا و تظاهرات و آلودگیهاى دیگر اخلاقى به همه شئونات زندگى سایه افكنده و از حق‏پرستى و حقیقت‏جوئى و وفا و صفا نامى بیشتر باقى نمانده شركت مى‏كند و البته هر قدر انسان از این جار و جنجالهاى بى‏معنى و خفه‏كننده كنار باشد راحت‏تر و سالم‏تر خواهد بود. آرى به فرمایش امام صادق (ع) فسدالزمان و تغیر الاخوان فرأیت الانفراد اسكن للفوأد. معظم له داراى آثار علمى چندى در موضوعات مختلف از قبیل تفسیر موضوعى شرح پاره‏اى از احادث، زندگى یك مسلمان از ولادت تا مرگ، زن و زناشوئى در اسلام، دیوان شعر. ترجمه چند كتاب نفسى عربى به فارسى مى‏باشند.